تغییرات جدید در قوانین مهاجرتی و پناهنده‌پذیری سویدن چه خواهد بود؟

4:33 min

روز سه شنبه پیشنهاد کمیسیون بررسی قوانین مهاجرتی مبنی بر جایگزینی اقامت موقت به جای اقامت دائم به دست مورگان یوهانسون وزیر دادگستری کشور رسید. بر اساس این پیشنهاد، پناهجویانی که از نظر اداره ی مهاجرت واجد شرایط دریافت اقامت هستند تنها اقامت موقت دریافت می کنند، در حالی که در گذشته شانس اخذ اقامت دائم وجود داشت.

 پس از گذراندن دوره‌ی سه ساله‌ی اقامت موقت، طبق شرایط به‌خصوصی، امکان تمدید اقامت آنها موجود می باشد. یادگیری زبان سویدنی و برآمدن از عهده معیشت خود، از شرایط اصلی این پیشنهاد است.

ذکی خلیل مسئول امور مهاجرین در انجمن افغانها در رابطه با عواقبی که این پیشنهاد می‌تواند برای پناهجویانی که در حال حاضر در سویدن هستند داشته باشد چنین می گوید: عواقب این موضوع می تواند دو دسته از پناهجویان را متضرر سازد، اول خانواده هایی که دارای اطفال هستند و دوم پناهجویان مجردی که قصد پیوند خانوادگی اعضای درجه یک خانواده شان که در کشورهای دیگر به سر می برند را دارند. این پیشنهادها در اصل نوعی فشار از سوی دولت به روی پناهجویانی محسوب می شود که قصد مهاجرت به این کشور را دارند.

ذکی خلیل در تحلیل خود بر روی این مسئله معتقد است که در صورت مدیریت شدن این قانون از سوی دولت، این طرح پیشنهادی در بطن خود چیز بدی نیست و افراد پس از دریافت اقامت دائم می توانند هرچه سریع‌تر وارد بازار کار و جامعه ی سویدن شوند. او می گوید: اگر دولت در نظر دارد چنین محدودیت‌هایی وضع کند، از طرف دیگر باید سعی در بهتر شدن اوضاع هم بکند برای مثال سرعت بخشیدن به روند رسیدگی به پرونده‌ها در اداره مهاجرت. در حال حاضر زمان بین درخواست دادن تا جواب گرفتن بسیار طولانی است و پناهجویان جوان زیادی در این دوره اقدام به خودکشی کرده‌اند.

او همچنین تاکید دارد که دولت با وضع چنین قانونی سعی در منصرف کردن افراد از آمدن به کشور سویدن را دارد. او می گوید: هدف دولت در حال حاضر فشار آوردن و سخت تر کردن قوانین مهاجرتی است که این می تواند برخلاف معیارهای کنوانسیون‌های پناهنده پذیری باشد.

اخذ شهروندی کشور سویدن از دیگر مسائلی است که با اجرایی شدن این قانون به مراتب دشوارتر خواهد شد. پناهجویانی که از کشورهایی چون سومالیا و افغانستان می‌آیند، به دلیل ثتبیت نکردن هویت خود دچار مشکل هستند. در حال حاضر اگر این پناهجویان، تحت عنوان پناهجو و یا پناهجوی سیاسی،  اقامت دائم دریافت کنند، بعد از گذشت پنج سال می توانند درخواست شهروندی بدهند. اما با اقامت موقت چنین چیزی اتفاق نمی افتد. ذکی خلیل چنین می گوید: یکی از اثرات منفی در صورت تصویب شدن این پیشنهاد این است که پناهجویان پس از گذراندن دوره اقامت موقت در صورتی که اقامت دائم بگیرند باید هشت سال پس از اخذ اقامت دائم خود صبر کنند تا بتوانند درخواست شهروندی بکنند.