سه شنبه ۲۹ ژوئیه ۲۰۰۸، ۸ مرداد ۱۳۸۷

تهیه و اجرا: زینت هاشمی
گزارش ها: مژگان  مشکین، محمدعقیلی


تلفات ناشی از گرمای هوا در سوئد (زینت هاشمی)
 با گرم شدن هوا خطراتی چون غرق شدن   وصدمات ناشی از  صاعقه نیز افزایش می یابد.
تنها در ماه ژوئیه ۱۷ نفر غرق شدند که این رقم معادل تمام موارد غرق شدن در یک سال گذشته بود. روز گذشته نیز دوشنبه سیاه نامیده شد .چرا که تنها در این روز ۵ نفر جان خود را از دست دادند.  در این زمینه سازمان نجات برای پیش گیری از چنین حوادثی خواسته است کسانی که به قایق سواری علاقمند هستند ازجلیقه ی نجات استفاده کنند. توصیه ی این سازمان برای  شناگران نیزاحتیاط بیشتر و غره نشدن به توانائی های خود در شنا کردن است.
دو روز پیش،  دو تن نیز جان خود را بر اثرصاعقه از دست دادند. محل حادثه کلبه ای در جنگلی در دالارنا بود که مصدومین برای پناه بردن  از بارش شدید باران به آن پناه برده بودند.  به گزارش اداره ی هواشناسی هزاران صاعقه  از صبح روز گذشته در استان دالارنا آغاز شد که به آتش سوزی دو جنگل در منطقه انجامید. بنا بر این گزارش اما  تنها  در طول یکساعت،از ساعت ۴ تا ۵ بعداز ظهر  ۹۰۰ صاعقه زده شد که  از جمله به  کشته شدن این  دو تن انجامید .
اداره ی هواشناسی روزگذشته هشدار داده بود که احتمال دارد صاعقه به سوی  نقاط دیگر سوئد نیز در حرکت باشد.  
بنا بر خبرها میزان تلفات ناشی از صاعقه از سال ۱۹۹۹ تا سال ۲۰۰۶ میلادی ۶ نفربوده است .
.   


اانتقاد از طرح یجاد کار برای جوانان ۱۶ تا ۲۶ ساله ( زینت هاشمی )
 طرح  پیشنهادی دولت با نام jobbgaranti که برای آسان تر کردن راه یافتن جوانان ۱۶  تا ۲۶ ساله به بازارکار، که از اواخر سال گذشته آغاز شد،  برخلاف نامش،  نتوانسته برای همه ی جوانان شرکت کننده در این طرح کار تولید کند.  
این طرح تنها توانسته نیاز کاری یک سوم جوانان را برآورده کند.
یوب گارانتی برای جوانانی ست که دست کم سه ماه بیکار بوده و در اداره ی کارثبت نام کرده باشند .به این افراد به صورت های مختلف، کمک خواهد شد تا بتوانند بعد از این  مراحل  کاری بیابند. Hanna Landströmیکی از جوانانی ست که برخلاف مدتهاتلاش در این طرح نتوانسته شغلی بیابد.  او معتقداست  نام تضمین کار، یوبگارنتی را باید از این برنامه  حذف کرد.   
اما کاووس ارجمند از اداره ی کار در آنگرد در حومه ی یتبوری، عنوان می کند که برنامه ی یوب گارانتی به معنی یافتن کار برای همه نیست .
کاووس ارجمند که مدتی ست با پروژه Instegsjobb که کارش کمک به مهاجرانیست که در سه سال اول ورودشان به سوئد برای یافتن کار به آنها یاری می رساند، پروژه ی  Instegsjobb را موفق می خواند.
وی اما بی اطلاعی کارفرمایان از وجود امکاناتی  که آنها می توانند بعد از دادن کار به مهاجران از اداره ی کار دریافت کنند را مانعی برای موفقیت بیشتر این پروژه می داند.


ایران در رسانه های سوئد (محمدعقیلی) 
  روزنامه ی داگنس نی هیتر در سرمقاله ی شماره ی امروز خود با عنوان هفته ی قرون وسطی در ایران به موضوع اعدام همزمان ۲۹ نفر در بامداد یکشنبه در تهران و پی آمدهای آن پرداخته است. دراین مقاله نوشته شده که این بزرگ ترین اعدام گروهی درچندسال اخیر درایران است و می تواند با انجام سنگسار ادامه یابد. این روزنامه باتوجه به موارد پیش آمده و همچنین شکنجه و اعدام نوجوانان می نویسد که اینک جهان باید این جباریت را محکوم کند.
در سرمقاله ی داگنس نی هیتر از صدور حکم سنگسار برای هشت زن و یک مرد در هفته ی گذشته به اتهام هایی چون تن فروشی و رابطه ی نامشروع نیزکه با اعتراض شدید اتحادیه ی اروپا و مجامع دفاع از حقوق بشر در جهان روبروشد، نوشته شده است و همچنین از شرایط دشوار زنان در ایران و این که اغلب آنها ازتوان مالی و امکانات دیگری برای دفاع ازخود درحد مردان برخوردارنیستند. باربرو هدوال از گروه سردبیری روزنامه ی داگنس نی هیتر به پژواک می گوید که این روزنامه رویدادهای مربوط به ایران را دنبال می کند و درعین حال نگران نقض حقوق بشر و  اعدام ها درایران است. اوهمچنین تاکیدمی کند که روزنامه ی داگنس نی هیتر مخالف مجازات اعدام است. 
این روزنامه در سرمقاله امروز خود درباره ی اعدام نوجوانان نیز نوشته است که از سال ۲۰۰۴، جمهوری اسلامی ۷۳ درصد تمام اعدام های مربوط به نوجوانان را در جهان انجام داده است. همچنین به نقل از سازمان های مدافع حقوق بشر نوشته است که درحال حاضر ۱۱۴ نوجوان درانتظار اعدام قراردارند. داگنس نی هیتر به سن قانونی بلوغ  برای پسران که ۱۵ سال  و دختران که ۹ سال است اشاره کرده و نوشته است که تمام نوجوانان پسر که در سن پس از ۱۵ سالگی مرتکب جرم شده و به مرگ محکوم می شوند، باید تا ۱۸ سالگی در زندان بمانند و پس از آن حکم اعدام درمورد آنها اجرا خواهدشد.
در سرمقاله ی داگنس نی هیتر شماراعدام ها در ایران از آغاز سال جاری ۱۵۵ نفر نوشته شده درحالی که به گزارش سازمان فعالین ایرانی مدافع حقوق بشر در اروپا و آمریکای شمالی این شمار با اعدام ۲۹ نفر در روز یکشنبه به ۲۴۰ نفر رسیده است. امیر نیلو ازمسئولان این سازمان در استکهلم. 
در رابطه با ایران اضافه کنیم که رئیس جمهوری اسلامی محمود احمدی نژاد در گفتگویی با یک شبکه ی تلویزیونی آمریکا اعلام کرده است که اگر آمریکا رفتار تازه ای درقبال ایران اتخاذکند، ایران به آن پاسخ مثبت خواهدداد. پیش ازاین نیزجمهوری اسلامی با گشایش دفتر حافظ منافع آمریکا در ایران و همچنین حضور نماینده ای ازسوی آمریکا در مذاکرات هسته ای با اتحادیه ی اروپا موافقت کرده بود.

سفر یک گروه دانشجویی از سوئد به ایران (محمدعقیلی)
در اواسط ماه آوریل امسال، اواخر فروردین،  یک گروه ۳۰ نفری از دانشجویان رشته ی توریسم در مدرسه ی عالی Södertörn  دراستکهلم به همراه یکی از استادان خود، باربرو آندرشون  برای بازدیدی یک هفته ای به ایران سفرکردند.  
باربرو آندرشون می گوید که این سفر به ابتکار یکی از دانشجویان ایرانی او که اهل دزفول در جنوب ایران است ترتیب یافت. این گروه که دانشجویانی از کشورهای مختلف جهان را دربرمی گرفت علاوه بر دزفول از اصفهان، قم، تهران و همچنین مناطق کوهستانی و کویری دیدن کرد. هدف ازاین سفر به گفته ی او تمایل دانشجویان به انجام سفری علمی بود. باربرو آندرشون این سفر یک هفته ای را درحدی باورنکردنی جالب می داند و آن را درمقایسه با جریان عادی زندگی در سوئد همچون یک رؤیا توصیف می کند. او، ایران را کشوری بسیار زیبا می داند با مردمی خون گرم و مهمان نواز. درمورد مسئله ای چون روسری نیز آن را از مشکلات کوچک می داند که جنبه ی عملی دارد و به مراقبت مدام برای پنهان کردن موها نیازدارد. او اما این مشکل را به ویژه در شهر قم دوچندان توصیف می کند و می گوید که مجبور بوده اند علاوه بر روسری از چادر نیز که او آن را نوعی ملافه می نامد استفاده کنند که گرمای زیادی برایشان ایجادمی کرده. باربرو آندرشون از وجود مراقبین زن و مرد در خیابان ها نیز می گوید که درصورت کناررفتن روسری و چادر به آنها تذکرمی داده اند. او دلیل سفر به قم را نیز تمایل خود به شناخت بیشتر اسلام عنوان می کند و ضمن جالب نامیدن این سفر، تاکیدمی کند که هرگز حاضر به سفر مجددی به قم نیست.
این گروه موفق به دیدن شیراز و ازجمله تخت جمشید نشد، اما اصفهان را توانست بازدیدکند که به گفته ی باربرو آندرشون همچون شهر ونیز در ایتالیا می مانست بدون راه های آبی و کانال های آن. شهری به گفته ی او ویژه و بسیار زیبا که هرلحظه چیزی تازه برای دیدن داشت.
او درمورد شهر دزفول نیز که مورد بازدید گروه قرارگرفت به آثار باقی مانده از جنگ و بمباران ها اشاره می کند و شهر که هنوز بازسازی نشده و مردم به ساخت خانه های جدید با استفاده از مواد و مصالح خانه های بمباران شده پرداخته اند.
باربرو آندرشون بدترین مورد دراین سفر را توالت های ایرانی می داند که مناسب برای جلب توریست نیست و آنها نمی توانند به راحتی از توالت های ایرانی استفاده کنند. مشکل دیگری که او به آن اشاره می کند، عدم امکان استفاده از کارت های اعتباری و بانکی، نبود مراکز یا جایگاه هایی برای خردکردن پول و اجبار به حمل کیسه ای پراز پول بود چون که هرگونه خریدی تنها بصورت نقدی انجام می شد. باربرو آندرشون غذاهای ایرانی را بسیار خوشمزه می داند و از آنها تعریف می کند. او اما امکانات جهان گردی ایران را ضعیف می داند. او می گوید که درجریان این سفر دریک سمینار جهانگردی نیز شرکت کرده و به توضیحات مسئولان سازمان جهانگردی درمورد برنامه های آنها برای توسعه ی جذابیت های توریستی ایران و افزایش شمار توریست ها از دومیلیون نفر فعلی به ۲۰ میلیون نفر در طول دو سال گوش دادند، اما به نظر او این افراد بیشتر سیاستمداربودند تا کارشناس امورجهانگردی و انجام چنین برنامه ای نیزممکن نیست. او وجود چنین تمایلی را می پذیرد و تاکیدمی کند که برای نمونه هتل های مناسبی وجوددارد و ازنظر غذایی نیز مشکلی نیست، اما ازسوی دیگر به گفته ی او بیشترمردم در فقر زندگی می کنند و به ویژه در روستاها امکانات توریستی وجود ندارد. او وضعیت امروز ایران را با جزیره ی کرتا در یونان در دهه ی ۶۰ میلادی و آغاز توریسم دراین کشورمقایسه می کند که با دشواری های زیادی برای توریست ها همراه بود. باربرو آندرشون بزرگ ترین تفاوت میان سوئد و ایران را موقعیت زنان در سوئد و تفاوت میان مردان و زنان در ایران می داند. دراین مورد او به صحنه ای اشاره می کند که هنگام بازدید از یک موزه در تهران شاهدآن بوده است. دو دسته دانش آموز دختر و پسر به همراه آموزگارانشان برای بازدید آورده شده بودند. دختران دست دردست یکدیگر، ساکت و خاموش در صفی ایستاده بودند و با آن پوشش خاص به راهبه ها می ماندند، درحالی که پسران تی شرت و شلوارک به تن داشتند و بدون مزاحمت آموزگارانشان سروصدا و شلوغ می کردند.

قسمت چهارم از مجموعه ی یادگاران (مژگان مشکین)
در چهارمین برنامه یادگاران با علی شاهنده از اعضای قدیمی کانون وکلای ایران که درسوئد سکونت دارد گفتگوشده است.
علی شاهنده ٨٦ ساله، ابتدا به عنوان قاضی در دادگستری ایران مشغول به کار شد و پس از آن شغل وکالت را برگزید. وی از اعضای هیئت رئیسه ی کانون وکلای ایران بود و ازجمله فعالیت های او دراین کانون پس از انقلاب می توان به مسئولیت برگزاری کنگره ی کانون اشاره کرد که به گفته ی خود او در زیر فشار و جو بسیار سختی که در آن زمان وجود داشت، این مسئولیت را پذیرفت. درگزارش، علی شاهنده رئیس کانون وکلا معرفی شده که به این وسیله تصحیح می شود.


 

پایه و اساس کار ما در رادیوی سویدن خبرنگاری معتبر و بی طرفانه است. رادیوی سویدن یک رسانه غیر وابسته از نظر سیاسی، مذهبی و اقتصادی است که درجهت منافع هیچ نهاد عامه ویا فرد مستقل فعالیت نمی‌کند.
Du hittar dina sparade ljud i menyn under Min lista