Du måste aktivera javascript för att sverigesradio.se ska fungera korrekt och för att kunna lyssna på ljud. Har du problem med vår sajt så finns hjälp på https://kundo.se/org/sverigesradio/

سه شنبه ۱۴ اکتبر ۲۰۰۸، ۲۳ مهر ۱۳۸۷

پخش شده tisdag 14 oktober 2008 kl 10.03
1 av 9
2 av 9
3 av 9
جلد کتاب «خدا میخواهد بمیری»
4 av 9
میترا لاگر
5 av 9
6 av 9
7 av 9
8 av 9
9 av 9

تهیه و اجرا: محمدعقیلی
گزارش ها: زینت هاشمی، طاهر جام برسنگ

افزایش بهای سهام و کاهش بحران مالی (محمد عقیلی)
 
با اختصاص بودجه هایی فوق العاده ازسوی دولت های اروپایی برای کمک به بانک ها در این کشورها و همچنین کمک مالی دولت آمریکا به بانک ها و شرکت های درمعرض ورشکستگی درآن کشور، بهبودی نسبی در روند افزایش بهای سهام ها در تمام بازارهای مالی جهان دیده می شود.
در سوئد بهای سهام در بازار بورس استکهلم  تحت تاثیر بازارهای بورس اروپا، آمریکا و آسیا به ۸ و هشت دهم درصد رسیده است. دراین حال بانک مرکزی مبلغ ۸۰ میلیارد کرون دیگر را برای کمک به بانک ها برای دادن وام به شرکت ها، اختصاص داده است.
در برخی از کشورها ازجمله بریتانیا، دولت با اختصاص بودجه ای هنگفت، بخشی از سهام بانک ها را خریداری کرده و به این وسیله از ورشکستگی آنها جلوگرفته است. اما درسوئد به گفته ی  فردریک راین فلدت، نخست وزیر چنین شرایطی حاکم نیست و نیازی به خرید سهام بانک ها وجود ندارد.  دولت همچنین اعلام کرده است که افزایش سقف تضمینی اندوخته های مردم در بانک ها  بیش از ۵۰۰ هزارکرون فعلی  غیر ضروری ست.
باوجود علائم بهبود در بحران مالی و ارزیابی افزایش بهای سهام در بازارهای بورس جهان به عنوان چرخشی در این بحران، اما برخی از کارشناسان به  پیامدهایی منفی و ازجمله بحران مسکن، مشابه بحران سال ۱۹۹۰ اشاره می کنند.


تاثیر بحران مالی بر سپرده های بازنشستگان
باوجود کاهش بهای سهام در روزهای گذشته در بازاربورس استکهلم در ادامه ی بحران مالی در جهان، تعداد اندکی از بیش از پنج میلیون نفرکه اندوخته هایی درنظام بازنشستگی عمومی دارند، پس اندازهای خود را خارج کردند. بااین حال اتحادیه ی سراسری بازنشستگان سوئد خواستار تضمین هایی ست تا اندوخته های مردم درحساب های بازنشستگی عمومی دچار تغییرات زیاد نشوند.
اتحادیه ی سراسری بازنشستگان عقیده دارد که بحران مالی کنونی تاثیر مستقیمی بر بازنشستگان نداشته است و درعوض تورم شدید، پایین آمدن سطح رشد اقتصادی و سیاست مالیاتی دولت باعث پایین امدن ارزش اندوخته های بازنشستگان شده است. به گفته ی Anders Liljebäck چنین وضعیتی برای اولین بار است که در تاریخ مدرن بازنشستگی روی می دهد.
نظام بازنشستگی در سوئد از سه بخش تشکیل می شود:
بازنشستگی عمومی که براساس میزان حقوق و دریافتی افراد است و بخشی ازآن premiepensionsparande  یا PPM  است که بیست درصد میزان بازنشستگی عمومی را می توان در فوندهای مختلف پس اندازکرد.
بخش دوم، بازنشستگی خدمتی ست که صاحب کار و خود فرد ماهیانه درصدی از دستمزد و حقوق را پس اندازمی کنند.
بخش سوم نیز حساب های پس انداز خصوصی ست که خود افراد در بانک ها یا شرکت های مختلف قرارمی دهند.
بسیاری از پس اندازهای بازنشستگی چه خصوصی و چه عمومی در فوندهای مختلف است و در بحران مالی کنونی تا حدود ۵۰ درصد از ارزش آنها کاسته شده است، با این حال   Kristina Kamp مسئول اطلاعات در PPM  می گوید که این پس اندازها درازمدت هستند و می توانند ترمیم شوند و باتوجه به این امر تنها اقلیتی از پس اندازکنندگان، پول های خود را خارج می کنند. او می گوید که این افراد نیز پول های خود را در فوند های دارای خطرکمتر مانند Räntrfonder   و Globalfonder  قرارمی دهند. 
در موردپس انداز بازنشستگی و این که آیا تضمین مالی دولت تا ۵۰۰ هزار کرون شامل این حساب ها نیزمی شود یکی از شنوندگان ازما پرسیده است. این پرسش را با کارشناسان مالی درمیان گذاشتیم و چنین پاسخی دریافت کردیم که تضمین دولتی تا ۵۰۰ هزارکرون درصورتی به کسی پرداخت می شود که بانکی ورشکست شود و شخص درآن بانک سپرده هایی داشته باشد. حساب هایی که بصورت فوند در بانک ها نگه داری می شوند وضعیت دیگری دارند و چون حساب بانکی  محسوب نمی شوند، تضمین دولتی شامل آنها نمی شود.


یک آمریکایی برنده ی جایزه ی نوبل اقتصاد شد (محمد عقیلی)
جایزه ی نوبل در رشته ی اقتصاد به Paul Krugman اقتصاددان آمریکایی داده شد.
او این جایزه را بخاطر تحقیقاتش در زمینه ی کارکرد تجارت بین المللی از بانک مرکزی سوئد دریافت می کند. او ازجمله منتقدان سیاست مالی آمریکاست و برای حل بحران مالی کنونی، نیمه دولتی شدن بانک ها را توصیه کرده بود، اقدامی که دولت جرج بوش اینک و پس از افزایش شدید بحران به آن پرداخته است.   Paul Krugman  ۵۵ ساله است، در دانشگاه  Princeton  در نیوجرسی تدریس می کند و ازجمله در روزنامه ی نیویورک تایمز، نقد اقتصادی می نویسد.
 جایزه ی نوبل در رشته ی اقتصاد از سال ۱۹۶۹ آغزشده و برنده ی آن توسط بانک مرکزی سوئد انتخاب می شود. طرحی را که دراینجا می بینید شمار برندگان با ملیت، جنسیت و متوسط سن آنها را نشان می دهد. براساس این طرح تاکنون تمام برندگان جایزه ی نوبل در رشته ی اقتصاد مرد بوده اند. 


توقف تبدیل آپارتمان های استیجاری به تعاونی
 
تبدیل آپارتمان های استیجاری  hyresrätt  به آپارتمان های تعاونی bostadsrätt  درمرکزاستکهلم و شهرک های اطراف آن متوقف شد.
Sten Nordin  کارگزارعالی امورمالی شهراستکهلم  finansborgarråd از حزب مودرات با اظهار این که حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد خانه های اجاره ای در مرکز شهر وجوددارد و باید توازنی میان آپارتمان های استیجاری  و تعاونی وجود داشته باشد، نیازبیشتری  به فروش آپارتمان های اجاره ای نیست. او بر توقف فروش آپارتمان های استیجاری در محلات و شهرک های اطراف استکهلم نیز با همین استدلال، تاکیدمی کند.
احزاب بلوک بورژوایی در شهرداری استکهلم نیز تمایل به احداث آپارتمان های استیجاری دارند و قراراست از ۱۵ هزار واحد مسکونی که در استکهلم در دوره ی زمامداری آنها ساخته خواهدشد، شش هزار آنها استیجاری باشد. همچنین قراراست دردو منطقه ی جدید stadsdel  که دراستکهلم ایجادخواهد شد، یک سوم آپارتمان های، اجاره ای باشند.
ازچندی پیش انجمن های خانه های تعاونی  bostadsrättsföreningar  که برای خرید آپارتمان های اجاره ای تشکیل شده بودند، ازجمله به دلیل افزایش نرخ بهره بانکی، از خرید این آپارتمان ها خوداری کردند و انجام این معاملات با کندی و درمواردی با توقف روبروشد. اما Sten Nordin  کارگزارعالی امورمالی شهراستکهلم تصمیم توقف تبدیل آپارتمان های استیجاری به  تعاونی را به این دلیل نمی داند.



زندان ابد برای قاتل دو کودک یک و سه ساله

زن ۳۲ ساله ای که متهم به قتل دو کودک یک و سه ساله و مضروب کردن مادر آنها به قصد کشت در شهر  Arboga   بود در دادگاه Västmanland به زندان ابد محکوم شد.
باوجود انکار متهم و نبودن هیچ اثر انگشت یا DNA ، دادگاه اعلام کرده است که شواهد کافی برای محکومیت او وجوددارد که ازجمله به حضور او درمحل وقوع  قتل و ناراحتی او از رابطه ی دوست پسر سابق خود با مادر دو کودک کشته شده اشاره شده است.
این زن همچنین به اخراج دائم از سوئد پس از گذراندن دوره ی محکومیت و پرداخت غرامت نیز محکوم شده است.


برگزاری روزهای خویشاوندی در مالمو
روز شنبه هجدهم اکتبر و شنبه بیست و نهم نوامبر در شهر مالمو، روزهای خویشاوندی برگزارمی شود.

بیش از ۶ انجمن که در زمینه ی بیماری های مختلف و نیز امر خویشاوندی فعالیت می کنند، این روزها را برگزارمی کنند تا اطلاعاتی را درمورد بیماری های مختلف و نیز چگونگی تشکیل انجمن های خویشاوندی دراختیار به ویژه مهاجران قراردهند. 
 تنها انجمن غیرسوئدی که دربرگزاری این روزها مشارکت دارد، انجمن ایران- سوئد است. درگفتگویی با تهمورث یاسمی، مدیر این انجمن درباره ی هدف از برگزاری روزهای خویشاوندی پرسیده ایم.



* خاطرات زندانیان سیاسی جمهوری اسلامی ایران (طاهر جام برسنگ)

«خدا می‌خواهد بمیری»
نویسنده: میترا لاگر
ناشر: انتشارات Efron & Dotter
سال انتشار: ۲۰۰۸
۲۸۸ صفحه
بها: ۱۸۹ کرون

«اولین ضربه‌ای که به کف پایم خورد، چنان پایم را به درد آورد که از جایم بلند شدم تا بگریزم. دو مرد من را گرفتند و بستند تا نتوانم حرکت کنم. (پس از آن) ضربات شلاق بود که به کف پا، ساق و ران‌هایم فرود می‌آمد.»

چند سطر از خاطرات میترا لاگر است که در سنین نوجوانی در شهرستان جهرم دستگیر شد و به زندان افتاد. میترا در آن سال‌ها هوادار سازمان مجاهدین خلق بود و به هنگام دستگیری تظاهراتی که این سازمان برای مقابله با حزب‌الله راه انداخته بود را سازماندهی می‌کرد. سال‌های زندان میترا لاگر، سال‌هائی است که شکنجه و اعدام زندانیان امری روزمره و عادی است. میترا لاگر در کتاب ۳۰۰ صفحه‌ای خود ضمن دادن شرح مفصلی از تجربیاتش از زندان، از جلسات بازجوئی و کتک و حتک حرمت انسان در طی این جلسات نوشته و از دیگرانی که با وی هم‌سرگذشت بودند و هم‌بند. تا به حال خاطراتی که از زندان‌های جمهوری اسلامی بوسیلۀ افرادی که در بند این نظام بوده‌اند منتشر شده؛ بر بسیاری از نقاط مبهم زندان‌های سیاسی پرتوفشانی کرده و پرسش‌های فراوانی که در این باره مطرح بوده را پاسخ داده. برخی از زندانیان سابق به دلایلی متفاوت ترجیح داده‌اند خاطرات‌شان را به زبان کشورهای میزبان خود بنویسند. یکی از این خاطره‌نویسان میترا لاگر است که در سنین نوجوانی دستگیر شد و در سال جاری خاطرات خود را از زندان‌های جمهوری اسلامی به زبان سوئدی در کتابی بنام «خدا می‌خواهد بمیری» یا Gud vill att du ska dö به چاپ سپرده است. این که چرا لاگر این کتاب را به سوئدی منتشر کرده، موضوع گفتگویم با نویسنده است: میترا لاگر در مقدمۀ کوتاهی بر کتاب خود، آن را به فرزندانش تقدیم کرده است که در طول سالیان از گذشتۀ مادر می‌پرسیده‌اند. میترا لاگر در گفتگو با پژواک نیز بر این امر تاکید دارد که انتشار کتاب به زبان سوئدی کوششی نیز بوده برای پاسخ گفتن به پرسش‌های  نسل جوان‌تری ایرانیانی که در سوئد بالیده است. او اشاره می‌کند که این نسل هم به خواندن خاطرات وی از زندان‌های جمهوری اسلامی علاقه نشان داده‌اند و در مواردی پس از خواندن کتاب با تماس با نویسنده، از طریق طرح نظرات خود، به مطالب کتاب واکنش نشان داده‌اند. در مورد واکنش‌های منفی‌ای که انتشار کتاب «خدا می‌خواهد بمیری» داشته، میترا لاگر در گفتگو با پژواک می‌گوید شاید این نظر وجود داشت که در فضای «اسلام‌ترسی»‌ای که  الان در کشورهای اروپائی جریان دارد، شاید انتشار چنین کتابی از سوی برخی کمک به غلیظ کردن چنین فضائی باشد. اما برای او انتشار کتاب که همزمان کمکی هم به خود او بوده برای پشت سر گذاشتن رنج‌های حاصل از زندانی شدنش؛ باید صورت می‌گرفت. 

taher.jambarsang@sr.se 



مجموعه ی انتظار، بخش دوم (زینت هاشمی)   
 
در دومین بخش از سری گزارش های انتظار، به دیداررحمان عزیز یک ایرانی که در حال حاضر در بخش روانی بیمارستانی در حومه ی استکهلم بستری ست می رویم .در تماسی که با او داشتم ضمن گله و شکایت از پزشک معالج خود و یا برخی از پرستاران بخشی که او در آن بستریست عنوان کرد که او را مجبور می کنند که در روز بیش از بیست قرص مصرف کند که تجویزآن به سال های پیش مربوط می شود. وی همچنین از عوارض قرص ها شکایت کرد که موجب بی حالی و بد احوالی بیشتر او شدند.  
اما بینیم چرا کار این جوان ۳۴ به بستری شدن در بخش روانی بیمارستان کشیده است .
رحمان عنوان می کند که همسر او از او جدا شده و با یکی از اقوام خود ازدواج کرده و دو فرزند او را هم با خود نخست به کشوری دیگر برده و در حال حاضر نیز در سوئد در شهری زندگی می کند که با محل اقامت او فاصله ی زیادی دارد. رحمان می گوید دوری از دو فرزندش هم برای او و هم برای فرزندانش بسیار عذاب آوراست.  
او می گوید بعد از سال ها داشتن زندگی نابسامان در ایران،  از دست دادن مادر و برخی از اقوامش در جنگ ایران و عراق و فرار از کشور به دلیل جنگ و بسربردن در کمپ التاش در مرز عراق،  به امید داشتن زندگی بهتر به سوئد پناه آورده است . اما او می گوید  زندگی در سوئد نه تنها نتوانسته انتظازات او را برآورده کند بلکه او زندگی خود در کمپ التاش را که به عنوان یکی از دشوارترین کمپ های  پناهندگی معروف است بهتر می داند.  
 علاوه بر رحمان دیدارو گفتگوئی نیز با گابریل سیسیسکی روانپزشک، سرپزشک و رئیس بخش روانی بیمارستان داشتم.  وی همچنین مسئولیت برنامه ریزی دو بخش روانی یزرگسالان منطقه را نیز به عهده دارد. او عنوان کرد که برخی از مهاجران به سبب دشواری هائی چون جنگ ، شکنجه و مشکلاتی که در کشور خود داشته اند بیشتر از مشکلات روانی رنج می برند.  
از او در مورد تفاوت شیوه ی درمان میان بیماران سوئدی و خارجی می پرسم .  
او می گوید تفاوتی در میان روش درمانی آن ها وجود ندارد. اما گاهی باید به خواسته و انتظارات مریض توجه شود.
پرسش دیگر من از او در مورد میزان مصرف دارو، توجه به عوارض داروو ملاقات پزشکان با بیمار است . او پاسخ می دهد که میزان مصرف داروها توسط پزشک معالج بیماران کنترل می شود، دیداربیماران با پزشکان در بخش نیز متفاوت است، اما در شرایط عادی می تواند  تا سه هفته طول بکشد اما پزشک همیشه در بخش حضور دارد و بیماران تمام وقت با پرستاران از نزدیک می توانند در تماس باشند. گابریل سیسینکی در رابطه با کنترل داروهای مصرفی و این که رحمان سال هاست که همان داروهای قدیمی را مصرف می کند نیز عنوان کرد که پزشکان مرتب داروها را کنترل می کنند و در پاره ای مواقع لازم است که داروی بیمار روزانه تغییر کند اما در صورتی که از نتیجه ی درمان راضی باشند تغییری در آن نمی دهند. می پرسم رضایت از جانب پزشک، یا بیمار، پاسخ می دهد که طبیعتامهم است که بیمار دچار عوارض ناشی از مصرف دارو نباشد.و پزشکان این مسائل را درمد نظر دارند.
می پرسم که چطور می شود بیش از بیست دارو در روز استفاده کرد بدون دچار شدن به عوارض دارو، و اینکه بارها از سهل انگاری پزشکان نسبت به بی توجهی به عوارض دارو شکایت شده است. او این مطلب را می پذیرد که اشتباه در همه ی جهان رخ می دهد اما می گوید که پزشکان آن ها در این زمینه تخصص دارند و همه موارد را در نظر می گیرند.
از گله ی دیگر رحمان پیرامون بی تحرکی و محدودیت برای تماشای رادیو تلویزیون می پرسم .
در این زمینه نیز پاسخ این است که بستگی به شرایط بیماران دارد و این که اگر محکومیتی داشته باشند محکومیت آن ها از چه نوع است . اما در مجموع او به وجود فعالیت هائی  برای بیماران چون برخی از بازی ها و ورزشها و کار در باغچه ی بیمارستان و پیاده روی البته به همراه پرستاران اشاره کرد . 

پایه و اساس کار ما در رادیوی سویدن خبرنگاری معتبر و بی طرفانه است. رادیوی سویدن یک رسانه غیر وابسته از نظر سیاسی، مذهبی و اقتصادی است که درجهت منافع هیچ نهاد عامه ویا فرد مستقل فعالیت نمی‌کند.
Har du frågor eller förslag gällande våra webbtjänster?

Kontakta gärna Sveriges Radios supportforum där vi besvarar dina frågor vardagar kl. 9-17.

Du hittar dina sparade avsnitt i menyn under "Min lista".