حضور زندگی در شعر زندان (حمیدرضا حسینی)


چندی پیش مجموعه ای از شعرهای زندان با عنوان «برساقه ی تابیده ی کنف» توسط انتشارات آلفابت ماکزیما در استکهلم منتشرشد. این شعرها توسط زندانیان سیاسی در دهه ی ۱۳۶۰ سروده شده است که بیشتر آنها نیز در موج اعدام ها، اعدام شدند. این شعرها توسط ایرج مصداقی که خود یکی از زندانیانی بود که اسارت در چند زندان را تجربه کرده و با زندانیانی که این شعرها را سروده بودند آشنایی نزدیکی یافته بود، در زندان به ذهن سپرده شد و پس از آزادی او از زندان به روی کاغذ منتقل شد و اینک به چاپ رسیده است.
دراین مجموعه ازسرایندگان این شعرها نامی برده نشده است و ایرج مصداقی دلیل آن را عدم ایجاد مشکل برای خانواده ها و بازمانده های آنها عنوان کرده است. او در گفتگویی با حمیدرضا حسینی از شرایط زندان، چگونگی جمع آوری این شعرها و شرایطی که این شعرها در آن سروده شده و همچنین چگونگی بخاطرسپردن آنها برای انتقال به خارج از زندان، حرف زده است.

ایرج مصداقی کتاب های نه زیستن نه مرگ در چهارجلد و دوزخ روی زمین را نیزهمراه با صدهامقاله دررابطه با دوران زندان در جمهوری اسلامی نوشته است.