انعکاس خبرهای مربوط به ایران در رسانه های سوئد


خبر اعدام پنج تن از زندانیان سیاسی توسط رژیم جمهوری اسلامی، در هفته ی گذشته  که از جمله تظاهرات اعتراضی بسیاری را در سوئد و اکثر کشورهای غربی به همراه داشت، موجب شد تا بار دیگر رسانه های سوئد بیشتر به مسائل ایران بپردازند. خبرهای مربوط به برنامه های هسته ای ایران نیز بار دیگر در رسانه های از جمله سوئد مطرح می شود. این امر با  خبر مربوط به بستن قراردادهای اتمی جمهوری اسلامی با  ترکیه و برزیل آغاز شد. موافقت ایران با فرستادن یک هزار و دویست کیلو گرم اورانیوم غنی شده با غلظت پائین به ترکیه و در ازای آن دریافت سوخت هسته ای برای راکتورهای  تحقیقاتی از یک سو و مطالب مقامات ترکیه در زمینه ی بی مورد بودن اعمال تحریم های جدید بعد از بستن این قرارداد، از سوی دیگر واکنش های متعددی را به همراه داشته است. 
برای نمونه می توان به گزارش های سیسیلیا اودن خبرنگار رادیو سوئد در خاورمیانه و از عدن و گفتگوی هانس بلیکس با برنامه ی رادیوئی p1 مورون  در روز گذشته و خبرها و گزارش های امروز مربوط به آن دراکوت، بخش خبری شبکه ی یک رادیو سوئد اشاره کرد.
کامل گفتگوی با هانس بلیکس را می توانید ادر اینجا بشنوید

هانس بلیکس رئیس پیشین بازرسان تسلیحاتی سازمان ملل متحد نیز از جمله از بی اعتمادی برخی از کشورها به ایران و تمایل رهبران جمهوری اسلامی به افزایش و تقویت برنامه های هسته ای خود و دست یافتن به سلاح هسته ای سخن گفت. او همچنین عنوان کرد که برای برخی از کشورها چون آمریکا مطمئن ترین راه خاتمه ی هر گونه برنامه ی اتمی در ایران هستند. او به راه حل های دیگر نیز مانند موافقت با غنی سازی اورانیوم توسط جمهوری اسلامی و بازرسی های دقیق تر با امکانات و مشارکت بین المللی نیز اشاره کرد. اما تاکیدش بر قطع برنامه های هسته ای ایران بود.

در رابطه با واکنش های به عمل آمده در سوئد و برخی از کشورهای عضو اتحادیه ی اروپا گفتگوئی داریم با پروفسور سعید محودی رئیس دانشکده ی حقوق و استاد حقوق بین الملل در دانشگاه استکهلم .


از جمله خبرهای دیگر مربوط به ایران در رسانه های سوئد می توان به مقاله ای در شماره ی امروز روزنامه ی داگنز نی هتر در بخش فرهنگی این روزنامه اشاره کرد. در این مقاله به نوشته ی نیما درویش، ضمن اشاره به برخی از انتقادها ها به حمله به سفارت جمهوری اسلامی، به انگیزه این عمل توسط افرادی که برخی از اعضا خانواده ی خود را از دست داده اند اشاره شده و یا به اعتراضات مسالمت آمیز آن ها مانند نوشتن نامه های متعدد به مقامات سیاسی سوئد که اکثر ان ها به نوعی بی جواب مانده اند.