روی اندرشون و بیورن افسلیوس بر پرده سینماها

6:55 min

نمایش فیلم‌های جدید سینمای سوئد در پاییز امسال آغاز می شود. از مجموعه‌ی ٢٤فیلم آماده‌ی نمایش، فیلم‌هایی‌ در حوزه‌ی سینمای کودک، فیلم‌های مستند، فیلم‌های کمدی و فیلم‌هایی از کارگردانان مشهور و قدیمی سوئد به‌چشم می‌خورد. آنا سرنر، رییس موسسه‌ی فیلم استکهلم، فیلم‌های در نوبت اکران سینماهای سوئد را معرفی کرد. وی با اشاره به‌ اینکه تنها ٣٠درصد از کارگردانان این فیلم‌ها زن هستند، به ارائه‌ی اطلاعات مربوط به این فیلم‌ها ‌پرداخت.

چند فیلم ازفیلم‌های این مجموعه مدت زیادی را در انتظار نمایش به‌سر بردند. "جهانگرد" به کارگردانی روبن اوستلوند از جمله‌ی این فیلم‌هاست که نخستین نمایش آن تحسین منتقدان را برانگیخت. همچنین فیلم "آقایان" به کارگردانی میکاییل مارسی‌مایین که با فیلم قبلی خود "با دختر تماس بگیر" توجه بسیاری رابه خود جلب کرد. فیلم‌نامه‌ی فیلم "آقایان" همچون دیگر فیلم‌های مارسی‌مایین براساس یک داستان کوتاه نوشته‌ شده‌است. این نوشته با همین نام اثر کلاس اوسترگرن است که در سال ١٩٨٠ منتشر‌شد. این اثر از جمله نوشته‌های محبوب این نویسنده‌ی سوئدی‌ست.

اتفاق مهم امسال در دنیای فیلم سوئد بازگشت کارگردان مشهور این کشور روی اندرشون است. فیلم "کبوتری بر شاخه‌ای نشست و به هستی اندیشید" برای نخستین بار در جشنواره‌ی فیلم ونیز سال ٢٠١٤ به نمایش درمی‌آید. این فیلم در مجموعه‌ی تریلوژی اندرشون درباره‌ی زندگی قرار می‌گیرد. بخش‌های قبلی این سه‌گانه به نام‌های "آوازهایی از طبقه‌ی دوم" در سال ٢٠٠٠ و "تو، زندگی" در سال ٢٠٠٧ ساخته‌شده‌اند. اندرشون یکی از کارگردانان پیشرو در سینمای سوئد شناخته می‌شود.

به گفته‌ی رییس موسسه‌ی فیلم استکهلم، نه فیلم مستند در پاییز امسال بر پرده‌ی سینماهای سوئد به نمایش درخواهندآمد. ازجمله‌ی این فیلم‌هامی‌توان به "شتر" به کارگردانی په‌او هولمکوییست و سوسانه خردلیان اشاره‌کرد. این فیلم یک خبرنگار رادیو سوئد به نام سیسیلیا اودن، را به مدت سه سال همراهی می‌کند. در این فیلم نشان داده‌می‌شود که چگونه یک خبرنگار حوزه‌ی خاورمیانه، با حرفه و حتی زندگی خصوصی خود، احساسات فراوانی را در میان شنوندگان برمی‌انگیزد. خردلیان یکی از کارگردانان این فیلم در این باره می‌گوید: گوش دادن به سیسیلیا بسیار جالب است. وقتی که ما تحقیق را درباره‌ی او آغازکردیم  تازه متوجه شدیم که این زن چقدر مهم است. بسیاری از مردم هر روز به صدای او گوش می‌کنند. اما تصویری که از او واقعا منتقل می شود چیست؟ به‌ویژه در خاورمیانه‌ی کنونی با تمام درگیری‌هایش. این مساله که او چگونه موضوعاتش را انتخاب می‌کند بسیار جالب است، نگاه ما به جهان به چگونگی توصیف ما از پیرامونمان اثر می‌گذارد.

"من یک پلنگ لعنتی‌ام" فیلم مستند دیگری‌ به کارگردانی لئو پالمه‌ستول، اندرش روندبری و جنیفر یرز است. این فیلم درباره‌ی یک گروه از جوانان است که دریک باغ کلیسا در یوتبوری جمع شده‌اند.

از دیگر مستندهای امسال می‌توان به فیلم "هزارتکه"  اشاره کرد که راجع‌به بیورن افسلیوس خواننده ونوازنده‌ی مشهور سوئدی است. افسلیوس درسال ١٩٩٩ درگذشت. اوبه‌عنوان یکی از چهره‌های مشهور جنبش‌ موسیقی چپ سیاسی در دهه ی ٧٠میلادی به‌ شهرت رسید. وی به یکی از محبوب‌ترین هنرمندان سوئد تبدیل شد و در دهه‌ی ٩٠ آثار او بیشترین فروش را در سوئد داشت.

مستند "هزار تکه" به کارگردانی ماگنوس گرتتن و ستفان بری، یک فرد تنها را از افسلیوس تصویر می‌کند. این خوننده هرگز درباره‌ی خود حرف نزد و او را بیشتر از آثارش می‌توان شناخت. گرتتن کارگردان این فیلم می‌گوید: ما به دنبال این نبودیم که با این فیلم به افسلیوس ادای احترام کنیم بلکه می‌خواستیم یک داستان انسانی را روایت کنیم. داستانی درباره‌‌ی کسی که می‌خواهد دنیا را نجات دهد. او موسیقی می‌نویسد و آواز می‌خواند تا جهان بهتری را بسازد. افسلیوس بخش عمده‌ای از پول‌هایش را می‌بخشد تا در آمریکای لاتین چیزهایی بسازد. همزمان او تلاش می‌کند تا یک زندگی خانوادگی خوبی بناکند، از فرزندانش مراقبت کند و یک مرد خوب در زندگی عاشقانه‌اش باشد. اما او در انجام همه‌ی این کارها موفق نیست و این بخشی‌از زندگی اوست که در فیلم نمایش داده‌می‌شود.

در مجموعه فیلم‌های امسال چند فیلم کمدی نیز وجود دارد. فیلم "دارو" به کارگردانی کالین نوت‌لی درباره‌ی یک زن میانسال است که با خوردن یک دارو شخصیت جدیدی پیدا می‌کند. فیلم دیگر در حوزه‌ی سینمای کمدی فیلم "میکه و ورونیکا" است که رابطه‌ی یک زوج را با نگاهی طنز تصویر می‌کند. اولف مالمروس که با ساخته‌‌هایش در سینمای کمدی شناخته می‌شود با فیلم نسبتا جدی "آن‌ که من پدر می‌دانم" به سینما بازگشته‌است. این فیلم درباره‌ی زنی‌ست که فرصت می‌یابد تا پدر کنونی خود را به پدری که همیشه آرزو داشت تبدیل کند. فیلم "مهاجر پاستیل شاتوتی" به کارگردانی لیف لیندبلوم، از دیگر فیلم‌های کمدی امسال است. این فیلم درباره‌ی یک فنلاندی به نام میکو است. وی از هرآنچه که فنلاندی‌ست بیزار است. او معتقد است که یک سوئدی‌ست که در جسم فنلاندی اسیر است.

در میان فیلم‌های پاییز امسال چند فیلم سینمای کودک هم به چشم می‌خورد. از میان این فیلم‌ها می‌توان به ساخته‌ی الا لمهاگن به نام "پسری با شلوار زرین" اشاره کرد. این فیلم از روی یک مجموعه‌ی تلویزیونی دهه‌ی ٧٠میلادی با همین نام ساخته‌ شده‌است. یک فیلم جدید دیگر برای کودکان از مجموعه فیلم‌های شرکت کارآگاهی لسسه و مایا است که در آن این دو نوجوان به پلیس محلی در حل معمای یک جرم کمک می‌کنند. "کراکل سپکتاکل" فیلم دیگری در مجموعه فیلم‌های سینمای کودک است که براساس مجموعه داستان‌های موفق لنارت هلسینگ، ساخته‌ شده‌است. کراکل سپکتاکل مجموعه کتاب‌هایی برای کودکان است که با شخصیت‌هایی با نام اوپسیس، کلوپسیس و آقای خیار محبوب کودکان است. این فیلم با بازی بازیگران در نقش‌ شخصیت‌های این کتاب ساخته ‌شده‌است.

samaneh.kazemi@sr.se